Akt I
Wioska w okresie winobrania. W domku mieszka wieśniaczka Berta wraz z córką Giselle, o której rękę ubiega się Hilarion. Giselle jednak kocha Loysa, nie wiedząc, że jest księciem Albertem. Daremnie giermek księcia ostrzega go przed konsekwencjami takiego postępowania – Loys, przebrany w chłopskie odzienie, spotyka się z Giselle. Przerywa im Hilarion, który obiecuje rywalowi zemstę. Zaczynają schodzić się wieśniacy. Do zabawy przyłącza się Giselle. Nagle zabrzmiał głos rogu, zwiastujący zbliżanie się orszaku myśliwych. Zaniepokojony Loys (Albert) ukrywa się. Tymczasem Hilarion znalazł strój książęcy schowany w ukryciu. Przed dom Berty wkracza orszak księcia Kurlandii, któremu towarzyszy Batylda, narzeczona księcia Alberta. Berta i Giselle goszczą ich w swej chacie, a na zewnątrz trwa zabawa z okazji winobrania. W zabawie bierze udział Albert, pewny, ze myśliwi odeszli. W tym momencie Hilarion pokazuje płaszcz księcia Alberta i jego szpadę. Gra na rogu pobudkę. Na jej dźwięk wszyscy wychodzą z domku. Batylda i jej ojciec dziwią się czemu Albert jest w chłopskim przebraniu. Pojmując prawdę Giselle zadaje sobie śmiertelny cios szpadą.
Zrozpaczony Albert chce przebić się sztyletem, lecz Wilfryd i dworzanie wyprowadzają go. Hilarion ucieka wstrząśnięty swym postępkiem.
Akt II
Las nad brzegiem jeziora. Księżyc oświetla świeżą mogiłę Giselle. Polujący w lesie Hilarion zatrzymał się wraz z towarzyszami nad brzegiem jeziora. Bije północ, zapalają się światełka błędnych ogników. Strwożeni towarzysze Hilariona uciekają, bo miejsce to jest niebezpieczne, nawiedzane przez willidy. Istotnie, po chwili zjawia się ich królowa, Mirta (taniec Mirty). Na znak magicznej gałązki mirtu ukazują się białe zjawy willid, mających dziś przyjąć do swego grona nową towarzyszkę. Z grobu wyłania się Giselle i otoczona korowodem willid tańczy wraz z nimi. Tymczasem do grobu ukochanej zbliża się skruszony i nieszczęśliwy książę Albert i przez chwilę jego oczom ukazuje się nieuchwytna zjawa Giselle.
Willidy nie dostrzegają go jeszcze, gdy właśnie znalazły ukrytego w zaroślach Hilariona, którego otaczają tanecznym kręgiem i wpędzają w fale jeziora. Niesyte tej ofiary, szukają nowej i znajdują Alberta. Lecz Giselle broni ukochanego, nakazująć mu ukryć się za krzyżem grobu. Nieprzejednana królowa Mirta każe Giselle tańczyć. Albert zachwycony tym widokiem opuszcza schronienie i zbliża się do ukochanej (pas de deux Giselle i Alberta)
.
Wstaje świt, wraz z nim ginie czarodziejska moc willid. Albert jest uratowany. Giselle żegna się z nim na zawsze i znika w mogile. Albert osuwa się zemdlony w ramiona szukających go Wilfryda i Batyldy.
{źródło}
