Miasteczko starsze od Lwowa. Pierwsza wzmianka już w 1211 r., ale prawo magdeburskie otrzymała dopiero w 1569 r. Znajdowała się w królewszczyznach, należała do starostwa lwowskiego. Kolejna wzmianka, jak to w tych czasach bywało, z niezbyt wesołego powodu – po pożarze w 1474 r. Miasto zostało zwolnione od podatków na 10 lat.

W 1790 r. Bóbrka zostaje własnością hrabiego Skarbka (czy aby nie tego samego, który siedząc na wałach na fotelu wyściełanym czerwonym aksamitem kierował budową teatru we Lwowie?), a prawie 100 lat później jako nauczycielka pracowała tutaj niejaka Ulana Krawczenko, której osoba i wspomnienia nie dotrwałyby pewnie do dzić dnia, gdyby nie to, że sam wielki Iwan Franko nazywał ją „boberecką ptaszką” (co już samo w sobie jest podejrzane) a także wypoczywał w jej towarzystwie na pagórku z sosnami, obok kapliczki.

 

No i dochodzimy do najważniejszego – w Bóbrce znajduje się zabytkowy kościół obronny, który ufundował w 1405 r. Zawisza Czarny (choć tabliczka pamiątkowa w kościele podaje 1402). Kościół działa jako rzymskokatolicki, pod wezwaniem św. Mikołaja. Wnętrze niestety niespecjalnie ciekawe.

 

Jakby tego było mało, to Bóbrka figuruje w księdze rekordów Ukrainy jako najmniejsze względem obszaru miasto.

dodaj do notanika

1
Dodaj komentarz

1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o