0027: kościół w Drohobyczu

Gotycki kościół p. w. św. Bartłomieja, fundacji Władysława Jagiełły, 1392 r.

Niegdyś otoczony fosą i wałami, wyposażony w cztery obronne baszty: trzy drewniane i jedną murowaną. Murowana przetrwała do naszych czasów i dziś służy jako dzwonnica.

Barokowe freski wewnątrz świątyni.

Renesansowy nagrobek Katarzyny Ramułtowej, młodo zmarłej żony żupnika. Ramułtowa słynęła z nieprzeciętnej urody. „Oto idzie Ramułtowa, drobna stópka, piękna głowa”. Nagrobek jest jednym z najcenniejszych zabytków renesansowej sztuki sepulkralnej w dawnej Polsce.

W XVIII w. historia kościoła została spisana i umieszczona wewnątrz na czterech wielkich drewnianych tablicach.

Pierwotne wejście do kościoła, nad portalem herby Drohobycza i Korony i napis „Niech Bóg błogosławi wchodzącym do tej świątyni”.

Herb Drohobycza – 9 topek soli.

Resztki malowideł w dzwonnicy.

Jerzy Drohobycz (Kotermak) – renesansowy myśliciel, lekarz i astronom, profesor uniwersytetów w Krakowie i Bolonii.

W czasach austriackich topki soli w herbie miasta zamieniono na beczki.