kuchnia galicyjska #3: pierogi z bryndzą i ziemniakami

Tym razem przepis nie pochodzi z lwowskiej książki kucharskiej Marii Disslowej, a z „Nowoczesnej kuchni domowej” Antoniny i Jana Piętków, wydanej w Warszawie w 1934 r. (wydanie, które mam, jest już trzecim).  Pozwolę sobie jednak domyślać się, że zarówno wspomniana pozycja, jak i pierogi z bryndzą były doskonale znane we Lwowie. W końcu o bryndzę musiało być tu łatwiej, niż w Warszawie.

Aby pierogi były naprawdę udane, trzeba użyć dobrego gatunkowo sera. Prawdziwą bryndzę można do dziś kupić na targu w Kosowie Huculskim lub zaprzyjaźnionych gospodarstwach, jeśli ktoś takowe posiada. Ja musiałam zadowolić się bryndzą słowacką (pamiątka z tegorocznych nart), w dodatku część kupiłam w Tesco w Popradzie. Nie naśladujcie mnie. Domowa bryndza może stać w chłodnym miejscu kilka miesięcy, ta z Tesco miała termin przydatności 2 tygodnie.

Przygotowanie obiadu zajęło mi 2h, pewnie poszło by dłużej, gdyby nie to, że w lepienie pierogów włączyła się całą rodzina ;) – ale może czyjeś zręczne rączki szybciej się sprawią, niż moje. Pracę ułatwiłby także robot, mój doskonale wyrabia ciasto, tylko akurat się popsuł, a ręczne wyrobienie ciasta na pierogi to min. 15 minut uczciwej pracy.

Z podanych proporcji wyszło 70 sztuk.

Koszt 1 porcji (10 szt.) – ok. 6 hrywien (2,5 zł)

Pierogi z bryndzą i ziemniakami

40 dkg. mąki

1 jajo, sól

1/2 szkl. wody let.

20 dkg. bryndzy

4 ziemniaki

2 jaja

10 dkg. masła

1 cebula, pieprz

 

Ugotować ziemniaki, zemleć je w maszynce, dodać do nich dwa jaja, sól, pieprz i bryndzę, wszystko razem dobrze wymieszać. Rozwałkować ciasto, zrobić pierogi z tą masą, ugotować i polać masłem zrumienionem z cebulką. Można też podać do nich kwaśną śmietanę.

W przepisie nie jest to zaznaczone, ja nie soliłam ziemniaków, ani gotowego farszu – bryndza była wystarczająco słona. Nie zapomnijcie za to posolić ciasta i wody, w której gotuje się pierogi.