św. Katarzyna
św. Krzysztof
św. Jerzy

św. Idzi
Gall Anonim podał w swojej Kronice polskiej, że to właśnie dzięki wstawiennictwu św. Idziego królowi Władysławowi Hermanowi i Judycie narodził się syn Bolesław. W podzięce, król Bolesław Krzywousty odbył pielgrzymkę do ówczesnego sanktuarium św. Idziego w Somogyvár na Węgrzech.

Ogromna cześć, jakiej zażywał Święty od matek karmiących i mamek, wynikała z legendy z pustelniczego okresu życia Świętego. Otóż, jak pisze ksiądz Piotr Skarga w „Żywotach Świętych” (1579 r.), św. Idzi w swojej pustelni tylko „ziółeczkami schudłe członki swoje” utrzymywał. Na rozkaz Pana Boga do jaskini pustelnika codziennie więc o określonych godzinach przychodziła łania i pozwalała się doić. Gdy Pan Bóg postanowił objawić światu świętego pustelnika, łania ta została zraniona podczas polowania i uciekła przed psami i myśliwymi pod obronę Świętego. Św. Idzi wyprosił u Pana Boga, aby nic złego się nie stało jego karmicielce. Psy nie dały się wpędzić w gęstwinę leśną, a łowcy następnego dnia przyprowadzili króla, biskupa i innych duchownych w to niezwykłe miejsce. Jeden z łowców postrzelił wtedy z łuku świętego męża. Król, który dotarł do jaskini, ujrzał czcigodnego starca i leżącą obok niego łanię i bardzo współczuł Świętemu. Św. Idzi natomiast prosił Boga, aby zadana rana nigdy się nie zagoiła dając przyczynek do stałego cierpienia.
{źródło}

Greckie imię Idzi oznacza niosącego tarczę. Według żywotów z IX-X wieku, św. Idzi urodził się w Atenach około 640 r., a zmarł 1 IX prawdopodobnie około 725 r. Jego rodzice Teodor i Pelagia pochodzili z królewskiego rodu. Nie pragnął sławy i rozgłosu. Odbył pielgrzymkę do Rzymu, a następnie do południowej Francji (prawdopodobnie chodzi o Marsylię). Dłuższy czas przebywał w jaskini skalnej na górze Nuria w Katalonii. Tutaj wyrzeźbił figurkę Matki Boskiej z Dzieciątkiem mającą 70 cm wysokości. Figurka ta została odkryta w 1079 r. i jest czczona do dnia dzisiejszego. Prowadził życie kontemplacyjne oraz pomagał okolicznej ludności. Uznano go za cudotwórcę i otaczano czcią. Idzi tęsknił za samotnością. Schronił się więc w pustelni nad rzeką Rodan, znalazł grotę ze źródełkiem czystej wody, a jego towarzyszką stała się łania karmiąca go swoim mlekiem. Tam doszło do spotkania z królem Wizygotów Flaviusem Wambą (ok. 673 r.). Nakłaniany przez króla przystał na propozycję założenia klasztoru z królewskiej fundacji. Wspólnota zakonna, której Idzi został opatem, przyjęła regułę św. Benedykta. Po jego śmierci rozwijające się opactwo nazwano od jego imienia Saint-Gilles. Pod koniec życia Bóg objawił mu, że zbliża się dzień jego śmierci. Św. Idzi oznajmił to braciom i prosił, aby się za niego modlili. Zmarł w Prowansji ok. 712 roku, albo według innych źródeł między 720-725 r. Był jednym z najpopularniejszych świętych średniowiecza. Należy do czternastu wspomożycieli. Klasztor w Saint Gilles stał się głównym ośrodkiem kultu swego założyciela. Do rozpowszechnienia kultu św. Idziego przyczyniły się również znane w Prowansji „targi świętego Idziego”. Jego relikwie zabierano na wyprawy krzyżowe. Do Saint Gilles przybywali krzyżowcy dziękować za szczęśliwy powrót i często fundowali świątynie pod jego wezwaniem. Z kroniki Galla Anonima wiemy, że król Polski Władysław Herman wysłał poselstwo, aby przy grobie św. Idziego uprosić narodzenie syna. Był nim Bolesław Krzywousty. Król ufundował później w Krakowie kościół pod wezwaniem św. Idziego, a sam Krzywousty odbył pielgrzymkę do Somogyvar – sanktuarium św. Idziego na Węgrzech.
{źródło}

św. Barbara
św. Małgorzata
św. Jan Chrzciciel

św. Wit
św. Eustachy
św. Erazm
św. Odylon
Kardynał piotr Damiani podaje, iż pewien pielgrzym, powracając z Jerozolimy, został rzucony na wyspę, gdzie znalazł dobrego pustelnika, który go powiadomił, że ta wyspa była zamieszkała przez djabłów; że jego sąsiedztwo było całkiem pokryte płomieniami, w których djabli pogrążali dusze dręczonych; że ci sami djabli nie przestawali krzyczeć i wyć przeciw św. Odilonowi, opatowi z Cluny, swemu śmiertelnemu wrogowi. „Modlitwy św. Odilona, mówili, oraz modły jego mnichów, odbierają nam wciąż jakąś duszę”. Gdy to sprawozdanie zostało złożone Odilonowi, ustanowił w swym klasztorze klunjackim święto umarłych. Kościół przyjął wkrótce tę uroczystość.
ródło}

dodaj do notanika
otwórz notatnik

notatnik

skasuj listę info

Teraz możesz zebrać swoje ulubione miejsca, opisywane przeze mnie, w na jednej liście.
Z pewnością ułatwi to planowanie podróży do Lwowa!

Lista będzie nadal dostępna przy kolejnych wizytach z tego samego komputera, nawet bez logowania. zamknij
wyślij na e-mail... udostępnij na Facebook... widok mobilny

Send your list to a friend

FROM: (Your email): TO: (Your friend's email): Your message:
Send