środa, 18 lipca

Dzisiaj rano, zupełnie niespodziewanie, zadzwonił jakiś obcy chłopak, przedstawił się jako przebywający tu na plenerze architektonicznym znajomy mojej koleżanki Zosi, która ma przyjechać jutro. Zaproponowałam mu, żeby wpadł do nas wieczorem.
Potem poszłyśmy z Lenką do centrum i spotkałyśmy jakiegoś gostka siedzącego na krawężniku i zapamiętale smarującego coś na wielkim kartonie.
Po wymianie pierwszych dwóch zdań okazało się, że nie tylko jest to architekt z Warszawy, ale właśnie Łukasz, mój poranny rozmówca.
Łukasz przyszedł do nas wieczorem i załapał się nawet na dzisiejsze drugie spaghetti.