Bardzo przepraszam wszystkich, którzy wchodzili na mojego bloga w  ciągu ostatnich dwóch tygodni w poszukiwaniu nowych notek i rozczarowywali się za każdym razem… 

 


Następny dzień nie był ani trochę ulgowy. O 8.oo śniadanie, potem wyjazd do Chocimia. Kiedy wstaliśmy, padał gęsty śnieg. W Chocimiu było już bezśnieżnie, ale mocno wiało. 

 

 

Chocim

Chocim, jako że leży już po południowej stronie Dniestru, w historycznej Besarabii był twierdzą graniczną, należącą w różnych okresach to do Polski, to do Mołdawii, to do Turcji. 

Do historii Chocim przeszedł jako miejsce dwóch ważnych dla Polski bitew:

2 IX – 9 X 1621 r. Stoczona rok wcześniej bitwa pod Cecorą, w której zginął hetman wielki koronny Stanisław Żółkiewski, a znakomity dowódca Stanisław Koniecpolski dostał się do tureckiej niewoli uświadomiła Rzeczpospolitej jak realne jest zagrożenie tureckie. Rozpoczęto zbieranie wojsk na Podolu, jednak bitwa miała się odbyć poza granicą Rzeczpospolitej. Wojska przeprawiły się przed Dniestr i zajęły twierdzę w Chocimiu. Oddziały polskie, na czele których stał Jan Karol Chodkiewicz wspomagały liczne oddziały kozackie pod dowództwem Piotra Konaszewicza-Sahajdacznego, razem ok. 46-50 tys., wojsk turecko-tatarskich było ok. 100-120 tys. Chodkiewicz był podczas bitwy mocno podupadły na zdrowiu, ale swoją postawą dawał przykład wojsku i zagrzewał do walki, mówiąc, że „ilu Turków naprawdę jest policzy się szablą”. Wkrótce hetman zmarł w obozie, nie doczekawszy rozstrzygnięcia bitwy. Wobec zbliżającej się zimy i słabnących sił po obu stronach, zawarto pokój honorowy dla obu stron. Granicę rzeczpospolitej ustalono na Dniestrze, Mołdawia pozostawała pod zwierzchnością Polski, a obie strony zobowiązywały się do wstrzymania najazdów. 

 

Franciszek Smuglewicz: Śmierć hetmana Chodkiewicza w obozie pod Chocimiem; źródło: Wikipedia

 

Druga bitwa rozegrała się 11 XI 1673 r. Bitwa uważana za odwet za podpisany rok wcześniej przez króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego haniebny dla Rzeczpospolitej pokój w Buczaczu, w wyniku którego Polska stała się lennikiem Turcji i utraciła na jej rzecz Podole. Wojska polskie, liczące ok. 30 tys. żołnierzy pod dowództwem Jana Sobieskiego, po kilkudniowym oblężeniu zdobyły twierdzę w Chocimiu. Turcy ponieśli ogromne straty, z 35-tysięcznej armii uratowało się zaledwie kilka tysięcy, podczas ucieczki w stronę Kamieńca pod uciekającymi załamał się uszkodzony most na Dniestrze. Polacy zdobyli dobrze zaopatrzoną twierdzę. Mimo, iż nie udało się odebrać Turkom zajętego przez nich Kamieńca Podolskiego, był to ważny krok w tym kierunku i zwycięstwo, które przyniosło Janowi Sobieskiemu koronę króla Polski. 

 

dodaj do notanika
otwórz notatnik

notatnik

skasuj listę info

Teraz możesz zebrać swoje ulubione miejsca, opisywane przeze mnie, w na jednej liście.
Z pewnością ułatwi to planowanie podróży do Lwowa!

Lista będzie nadal dostępna przy kolejnych wizytach z tego samego komputera, nawet bez logowania. zamknij
wyślij na e-mail... udostępnij na Facebook... widok mobilny

Send your list to a friend

FROM: (Your email): TO: (Your friend's email): Your message:
Send