Detale ulicy Dwernickiego

Ulica Dwernickiego, położona niedaleko wejścia do Parku Stryjskiego, znajdowała się kiedyś niemal na obrzeżach Lwowa. W początkowo prosta, w górnym biegu zaczyna się piąć pod górę i rozgałęziać na boczne odnogi. 

Obecnie ulica została podzielona na trzy osobne, jednak z zachowaniem dawnej numeracji – Święcickiego (numery od 1 do 24), Łemyka (od 28 do 34) i Muszaka (od 40 do 60).

Przy Dwernickiego mieszkali m. in. Stefan Banach, kupiecka rodzina Riedlów, rodziny Scottów i Pawłowskich, znane m. in. w kołach lwowskich sportowców, Roman Feliński, architekt lwowsko-warszawski, działały dwa sanatoria i VIII Gimnazjum. Dziś jednak skupimy się na detalach, które można zaobserwować podczas spaceru tą malowniczą uliczką.

Ulica zabudowywna była stopniowo. Najstarsze budynki to wille z końca XIX w., jak ta przypominająca średniowieczne zamczysko:

Niedaleko działało kilka cegielni (i. in. ta, której właścicielem był Filip Waldman) – budulca było pod dostatkiem.

Nieco wyżej natkniemy się na kilka budynków o romantycznej architekturze, wyposażonych w fantazyjne wieżyczki, baszty, kominy, ozdobne zwieńczenia dachów. Styl nazywany w historii architektury „malowniczym” – pittoresque.

Czasem cegła łączy się z – rzadko we Lwowie spotykaną – konstrukcją fachwerkową.

Czyż nie byłby tu przyjemny stryszek? Gniazdko zakochanych lub pracownia artysty? Wcześniej czy później ktoś wpadnie na ten pomysł.

Nad ulicą góruje wieża dawnej willi własnej architekta Dolińskiego. Musi być z niej piękny widok na miasto.

Matka Boska Częstochowska na ścianie jednego z budynków.

Ceglane i blaszane detale dopełnia kunsztowna stolarka i drewniane elementy konstrukcji.

Restauracja czy rekonstrukcja?

Zdjęcia – styczeń 2017.